Zoals elke grote stad in de wereld heeft ook Barcelona haar eigen chinatown. Op dit moment wonen er zo’n 16.000 overzeese Chinezen in de Catalaanse hoofdstad en de meerderheid woont in de buurt die wordt begrensd door de straten Trafalgar, Gran Vía, Pau Claris en Passeig Sant Joan. Hier vindt je dus vele Aziatische restaurants, kledingwinkels, kappers en supermarkten.

In een toeristische stad als Barcelona duiken er altijd gratis plattegrondjes op. De Barcelona Poblenou Map is er bijvoorbeeld eentje van. En het handige van deze kaart is dat er ook een online versie van bestaat, waar je alle plekjes in de hippe industriewijk Poblenou om te eten, te drinken, een ijsje te eten en schoenen te kopen makkelijk kunt vinden. De Raval-versie heb ik trouwens ook al gespot.

Inmiddels is de buurt niet meer weg te denken uit de Catalaanse hoofdstad en dat geldt evenzeer voor het aangrenzende strand, maar Vila Olímpica was voor 1992 een grijs gebied in Barcelona. De wijk werd opgetrokken als Olympisch Dorp ter ere van de Zomerspelen die in 1992 in de stad werden georganiseerd. Ook de nieuwe haven bestond nog niet en natuurlijk de ‘Twin Towers’, die anno 2012 nog altijd beeldbepalend zijn voor de skyline van de stad. Naar aanleiding van de twintigste verjaardag van de wijk is er door de bewoners een expositie samengesteld in het buurtcentrum Can Gili Nou (Carrer Taulat 3-5).

Wie nog geen kijkje heeft genomen bij het Festa Major de Gràcia, maar wel van plan is om te gaan, mag de Carrer Fraternitat de Baix niet overslaan. De straat won dit jaar de wedstrijd voor de mooist versierde straat van de authentieke volkswijk. Het thema? Peter Pan. Andere aanraders zijn dit jaar Carrer de Berga en Carrer de Mozart. De versierde straten en pleinen in Gràcia strijden elk jaar opnieuw met elkaar om de ereplaats van best gepimpte straat. De winnende carrer of plaça kan rekenen op een geldbedrag, waarmee de bewoners zich het daaropvolgende jaar nog eens extra kunnen uitleven. Thema’s als de tuin, het bos en de jungle komen jaarlijks terug. Datzelfde geldt voor horror en hel. Van levensgrote papiermachépoppen tot geïmproviseerde vijvers en spectaculaire verlichting: de bewoners laten hun creativiteit de vrije loop.

De nieuwe España & más ligt weer in de winkel en natuurlijk ook in dit derde nummer aandacht voor de Catalaanse hoofdstad. Deze keer een artikel over de wijk Poble Nou, geschreven door mijn collega-blogger Annebeth en mij. “Een stedelijk icoon in de vorm van een reusachtige fallus. Tot ateliers verbouwde fabriekshallen. Afterparties in leegstaande loodsen. Een museum voor Catalaans jong talent. Welkom in Poble Nou, met stip de hipste wijk in Barna.” Op het website van het reis- en cultuurmagazine over Spanje en Latijns-Amerika staat de Spaanse vertaling van het artikel. Veel leesplezier!

Vandaag beginnen de wijkfeesten in de barrì Poble Sec. De feesten zijn minder bekend dan die van Gràcia of van Sants, maar daardoor ook een stuk kleinschaliger én minstens zo gezellig. De hele week staat de wijk in het teken van concerten, optredens, toneel, kinderspelen en andere activiteiten. Van jazz tot karaoke en van barbecue tot vermout onder het genot van jazzmuziek. De activiteiten en optredens hebben plaats op diverse locaties in de wijk. Klik hier voor het volledige programma.

Poble Nou is met stip de wijk die in de afgelopen jaren en ook momenteel nog het meest verandert binnen het Barcelonese stadslandschap. Eens een echte industriewijk is Poble Nou (Nieuw Dorp) tegenwoordig een buurt vol constrasten. Moderne architectuur versus oude fabrieken en arbeiderswoningen. Maar ook het volkswijkgevoel, designerlofts en kunstenaarsnesten. Komend weekend zijn verschillende kunstenaarsateliers gratis geopend voor publiek. De perfecte gelegenheid om kunst kijken te combineren met een buurtwandeling. Voor meer informatie klik hier.

In de Guía del Ocio BCN staat deze week een leuk stuk, geschreven door Laura Conde, over flirten in de Catalaanse hoofdstad en waar je vooral niet naartoe moet gaan om een leuk iemand te ontmoeten. De drie wijken Raval, Borne en Gràcia zijn no-go. De dorpswijk Gràcia krijgt vooral veel kritiek van de uitagenda van Barcelona. Het is een wijk met een klein ons-kent-ons wereldje waar je niet snel in contact komt met een onbekend persoon. De straten en cafeetjes rond de bioscopen Verdi en Verdi Park zijn volgens de Guía del Ocio de minst lustopwekkende plekken van Barcelona. Ben je vrijgezel in Barcelona, zoek je heil dan ergens anders.

Portal de l’Àngel is de duurste straat van Spanje. Winkelketens betalen gemiddeld 3.120 euro per vierkante meter per jaar om hun zaak in de drukke winkelstraat te kunnen vestigen. En crisis of niet: de huurprijzen stegen dit jaar met 13 procent. Bovendien is de Portal de l’Àngel de 14de duurste winkelstraat ter wereld voor winkelketens. Op nummer 1 staan, hoe kan het ook anders, New Yorks Fifth Avenue. Persoonlijk vind ik Portal de l’Àngel weinig charme hebben. De H&M in het paleisje dat voorheen door Gas Natural als bedrijfspand werd gebruikt, kan mij nog het meest bekoren. Verder vind je er alle commerciële (en goedkope) winkelketens bij elkaar. Een soort Kalverstraat dus, maar dan nog veel drukker.

Wie door Barcelona slentert op het moment dat de winkels gesloten zijn, kan weliswaar niet window-shoppen, maar wél rolluikhoppen. Want op steeds meer plekken in de stad laten ondernemers hun rolluiken door professionele graffitispuiters onder handen nemen, zo schrijft de lokale krant El Periódico vandaag. Hoewel het fenomeen zich eerst alleen voordeed in het historische centrum, verschijnen de schilderingen nu ook elders in de stad. Is dat niet verboden, zul je je afvragen? En ja, dat is inderdaad officieel verboden, maar wordt op grote schaal getolereerd. Ondernemers vinden de – soms spectaculaire – graffiti’s een manier om hun winkel ook buiten de reguliere openingstijden naar de voorbijganger toe te promoten. Bovendien geldt onder de spuiters in de stad een interne code: gespoten rolluiken in opdracht van winkeliers, mogen niet worden overgespoten door anderen.